Nationale Opera hoeft geen vrijkaarten te geven aan recensent

Afgelopen februari schreef Olivier Keegel, een blogger voor een Belgische weblog over opera, een opiniestuk in het Parool over een voorstelling van de Nationale Opera (DNO). Hierin uitte hij felle kritiek op de programmering van DNO. Ongeveer een jaar eerder was hij al een online petitie gestart om de Nationale Opera te vragen haar programma te wijzigen. Na het verschijnen van dit opiniestuk informeert DNO Keegel dat hij geen vrijkaarten meer krijgt en dat hij ook niet meer uitgenodigd wordt voor de persontvangsten voor de voorstelling en de borrels na afloop. Volgens DNO kan Keegel niet meer als journalist worden beschouwd, omdat hij met zijn kritiek in het opiniestuk en zijn activistische houding de grens van het journalistieke aanvaardbare heeft overschreden. Keegel vindt dat hij wel vrijkaarten en uitnodigingen voor de persbijeenkomsten moet krijgen, omdat het niet verstrekken hiervan neerkomt op censuur en een schending van zijn vrijheid van meningsuiting. Hij start een kort geding tegen DNO.

De voorzieningenrechter oordeelt dat er geen beperking van de uitingsvrijheid heeft plaatsgevonden. Het niet verstrekken van vrijkaarten is namelijk iets anders dan iemand weren van de voorstellingen. DNO heeft geen voorwaarden gesteld aan de toelating van Keegel, behalve dat hij zelf een kaartje moet kopen. Hij kan dus alsnog de voorstellingen bijwonen. Het feit dat hij kosten moet maken, betekent niet dat zijn vrijheid van meningsuiting is beperkt. Hij heeft zelf de keuze of hij de inhoud van zijn artikelen afstemt op zijn wens om vrijkaarten te blijven ontvangen. Ook is niet aangetoond dat DNO probeert de berichtgeving over haar voorstellingen te sturen door het verstrekken van vrijkaarten, omdat zij deze kaarten een lange tijd wel heeft verstrekt, ook nadat Keegel een petitie was gestart om het programma te wijzigen en kritiek had geuit. Daarnaast is het normaal dat DNO niet alle journalisten vrijkaarten geeft, omdat de vraag groter is dan het aanbod.

De rechter vindt verder dat de persontvangsten en borrels vanuit journalistiek oogpunt beperkt van belang zijn, omdat tijdens deze bijeenkomsten geen informatie wordt verstrekt die niet via andere kanalen te verkrijgen is, zoals de afdeling Voorlichting. De beslissing om Keegel niet langer uit te nodigen voor de persbijeenkomsten en de borrels levert daarom ook geen belemmering van de persvrijheid op.

De rechter wijst de vorderingen van Keegel dus af.

In Het Parool, de krant waarin het opiniestuk stond, verscheen een column van de hand van Erik Voermans, met als titel ‘Geef Keegel toch die vrijkaartjes!‘. Hij verwijt DNO kleinzerigheid: “Dat hele kort geding had bovendien nooit hoeven plaatsvinden als De Nationale Opera zich soeverein had opgesteld, Keegel z’n vrijkaartjes was blijven geven en hem met alle egards was blijven ontvangen, met bloemen desnoods, om hem te bedanken voor alweer zo’n grappig, onbedaarlijk kritisch stukje“.